DIY | Fotocollage voor aan de muur

Een tijdje geleden was ik op zoek naar een fotolijst, je weet wel, zo een waar je een fotocollage in kunt doen. Ik vond dat zo gezellig staan en wilde het enorm graag hebben voor in mijn huisje. Natuurlijk had ik precies in mijn hoofd hoe ik het wilde en dus werden de meeste exemplaren die ik in de winkel vond afgekeurd.

Eindelijk was het zover, bij de Xenos vond ik een lijst die voldeed aan mijn eisen, alleen zaten er twee minpunten aan. Ten eerste was hij heel slap en wiebelig (ik zag al helemaal voor me hoe hij van mijn muur zou vallen in duizend stukjes) en ten tweede kostte hij gewoon iets van 24 euro (uit mijn hoofd, misschien zit ik er een paar euro naast). Voor een stevige fotolijst, waar ik heel lang van kan genieten wil ik dit misschien nog wel neerleggen, maar dit ding liet ik mooi staan.

Uiteindelijk koos ik ervoor om zelf iets te maken en daar ben ik enorm blij mee! Aangezien het zo simpel is dat zelfs ik het kan, moest ik het gewoon met jullie delen, dus bij deze:

Et voila, mijn mooie fotocollage!

Et voila, mijn mooie fotocollage!

Men neme 1 canvas in de grootte die jij mooi vindt, een rol inpakpapier die jij kunt waarderen en een hele hoop nietjes (+nietmachine natuurlijk).

 

Het stappenplan is heel kort en makkelijk:

  1. Zorg dat het canvas op een lege tafel ligt en dat je de benodigdheden bij de hand hebt.
  2. Meet uit hoeveel inpakpapier je nodig hebt, let hierbij op dat je het op de achterkant vast moet kunnen nieten (op het hout).
  3. Knip het inpakpapier af en zorg dat het aan de voorkant goed op je canvas zit. Aan alle kanten moet je een goede rand overhebben, deze vouw je om het canvas heen en niet je aan de achterkant vast. Eventueel kun je het eerst gauw even met plakband vastmaken, zodat het tijdens het nieten niet verschuift.
  4. Plak foto’s op de voorkant van het canvas, het liefst met plakband zodat je de foto’s kunt verwisselen wanneer je wilt.
  5. Et voila, jouw fotocanvas is klaar!

 

Natuurlijk kun je ook variëren, door gebruik te maken van verschillende soorten inpakpapier, washi tape of bijvoorbeeld accessoires die je gebruikt bij scrapbooken.

Wat vinden jullie van deze DIY? Heb je nog andere leuke variatie-ideeën? Laat het me weten!

Advertenties

Doelen, met hoofdletter D

Een nieuw jaar is aangebroken. Een nieuw jaar met nieuwe voornemens, hoewel ik het dit jaar gewoon doelen ga noemen. Voornemens klinkt voor mij als iets wat ik me (zoals het woord al zegt) voorneem, maar wat niet per se hoeft te gebeuren. Het is tenslotte maar een voornemen, niks ernstigs toch? Dit jaar wil ik het iets officiëler maken voor mezelf en dat begint met een naamsverandering. Doelen klinkt tenslotte al veel echter (toch? niet?).

Jelmer de Boer schreef een blogpost over het hoe en waarom van het falen van goede voornemens. Dat klinkt positief zeg. Nouja, ergens heeft hij wel gelijk. We blaten allemaal maar wat in de ruimte over goede voornemens, maar zijn vaak bij voorbaat al overtuigd van het feit dat ze gedoemd zijn te mislukken. Daarnaast hebben we vaak een behangrol vol goede voornemens die allemaal zo abstract zijn als kunst van Jackson Pollock.

Oke, het is voor mij duidelijk dat goede voornemens niet werken. Waarom ga ik het dan toch proberen? Nou, simpelweg omdat ik geen goede voornemens heb. Ik heb Doelen, met hoofdletter D. Daarnaast ga ik het anders doen, natuurlijk ga ik het anders doen, tenslotte doe ik het al ieder jaar anders. Ehm, ja, zo gaan we dus niet denken. Dit jaar doe ik het SMART, zoals ik het geleerd heb op mijn opleiding tot docent Engels.

SMART doelen zijn Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden. Je weet dus precies wat je gaat doen, hoe, of het haalbaar is en voor wanneer het doel behaald moet zijn. Dit betekent dus dat je niet meer opschrijft dat je 100kg wilt afvallen (= niet realistisch), maar dat je dit doet in blokjes van 5. Pas als je 5kg behaald hebt is je volgende doel wederom 5kg afvallen. Schnaps? (Ja, lekker!)

Daarnaast ga ik nog iets anders doen. Wat dan? Ik ga geen berg doelen verzinnen waar ik telkens tegenaan moet kijken en waarbij ik telkens de gedachte heb dat het proberen te beklimmen van de Mount Everest voor mij net zo haalbaar is als het behalen van al die doelen. Oke, stiekem ga ik dat wel doen, maar ik kies twee of drie doelen waar ik per keer op ga focussen. Dit betekent niet dat ik ook niet stiekem of onbewust met de andere doelen bezig mag zijn, het loopt tenslotte zoals het loopt, maar dit betekent wel dat er maar een klein aantal doelen zijn waar ik mijn energie op ga focussen. Klinkt goed toch?

Ja, dat vind ik ook dus. Goed, nu weten we hoe ik het aan ga pakken. In een volgende post zal ik mijn doelen showen, hier zitten abstractere dingen bij (gevoelsmatige dingen, die ik dus wel weer SMART ga formuleren), maar ook hele concrete dingen. Zijn jullie al nieuwsgierig?

Ik ben heel benieuwd of jullie ook doelen hebben en hoe jullie van plan zijn deze te realiseren. Als je ze met me wilt delen lees ik het graag in de comments!

De oppervlakkigheid van het leven

Het lijkt wel een sport om elkaar te overtreffen. De een heeft nog meer vrienden op social media dan de ander, maar die ander heeft dan weer meer foto’s met diezelfde vrienden. Vervolgens gooien we er ook nog een kort ‘gefeliciteerd!!’ tegenaan wanneer we een melding krijgen dat iemand jarig is en het plaatje is compleet.

Ik zie het bij de mensen om me heen, maar stiekem zag ik het ook bij mezelf. Tot een paar maanden geleden, toen ik besloot dat ik alleen maar ongelukkig werd van die oppervlakkigheid. Snel verwijderde ik (bijna) al mijn foto’s, likes en het merendeel van mijn zogenaamde vrienden. Ik had geen zin om net alsof te doen tegen mensen die me in real life niet eens aankijken, bij wijze van spreken.

Hiernaast heb ik ook geprobeerd 10 dagen te overleven zonder Facebook. Dit is gelukt, maar met moeite. Mijn smartphone, en dan met name de social media apps, zijn een schild geworden tussen mij en de buitenwereld. Voel ik me ergens onzeker? *Hop, de telefoon in* Verveel ik me? *Hop, de telefoon in* Heb ik geen zin om met iemand te praten? Je raadt het al: *Hop, de telefoon in*

Ik merk aan mezelf dat ik de echtheid mis. Ik mis het onthouden van verjaardagen die belangrijk voor mij zijn, zodat ik deze mensen gemeend kan feliciteren. Daarnaast wil ik niet het gevoel hebben dat ik mezelf constant moet vergelijken met anderen, of dit nou gaat om mijn aantal vrienden of om de kwaliteit en kwantiteit van mijn foto’s. Natuurlijk ligt het deels in mijn aard om mezelf te vergelijken met anderen, maar social media werken dit zeker in de hand. Ik heb in ieder geval nog nooit een foto gezien van iemand in mijn vriendenlijst die huilend op de bank ligt omdat hij/zij zich rot voelt.

Daarom wil ik samen met jullie iets doen. Laten we deze week op zoek gaan naar iets ‘neps’ in ons leven waar we vanaf willen én naar iets echts dat we willen toevoegen aan ons leven. Ik ben benieuwd hoe jullie dit invullen, laat het me weten in de comments!

Follow my blog with Bloglovin